Ben çalışan bir anneyim . Durumun getirisi olarak da çocuğumun okulunda düzenlenen bazı özel zamanlarını  kaçırıyorum. Badem şekerim en çok da sınıfın düzenlediği gezilere , eğlencelere katılamamış olmamı anlamakla beraber içten içe üzülüyor. Yine de kendince , beni teselli etmeye çalışıyor. “ gelen anneler de zaten ortalığı toparlıyor, çantaları ayarlıyor ,  o yüzden çok da gelmene gerek yok” diyor. Kızım bana bunları söylerken  aslında ben daha çok üzülüyorum ve vicdan azabım tavan yapıyor ama yine de gösterdiği olgunluk gurur verici.

En son yılbaşı eğlencesi için sınıfta verilecek parti gündemimize oturdu.  

Büyük kurtarıcılarım olan Handem’den ve Aysem’den almış olduğum tariflerle kızımın sınıf arkadaşları için cupcake’ler  yaptım.  Ben bu konularda pratik olmadığım için kekleri yapıp bitirmem gece 2’ye kadar sürdü. Ama kendimce hiç yorulmuyordum çünkü vicdan azabımım bedelini ödüyordum sanki.

         O gün sınıfa elimde keklerde girdiğimde badem  şekerim o kadar sevindi ki ….  Gözyaşlarım içime aktı.